Wierzymy, że smak prawdziwego piernika nierozerwalnie wiąże się z historią regionu i ludźmi, którzy go tworzyli. Zapraszamy Cię do podróży w czasie – odkryj z nami dzieje bardzkiego piernikarstwa, które z pasją kontynuujemy, wspierając artystów i lokalne tradycje.
Tradycje Bardzkich Pierników znajdują swoje potwierdzenie w dokumentach co najmniej od 1504 roku. W przedwojennym Bardzie wypiekało je wiele pokoleń mistrzów piernikarstwa. Chętnie nabywane przez pątników przybywających do stóp Matki Bożej Bardzkiej, królującej również dziś w tutejszej bazylice, pod postacią niewielkiej figurki z lipowego drewna, rozsławiały kunszt bardzkich piernikarzy w całym kraju,ale też daleko poza granicami Europy.
Piernikowa historia Barda, stała się dla nas inspiracją do rozpoczęcia własnej piernikarskiej przygody. Przez wiele lat pierniki wykonane według własnych receptur i pomysłów Magdaleny Topolanek można było znaleźć na tradycyjnych jarmarkach i kiermaszach rękodzieła Dolnego Śląska.
Od 1 sierpnia 2020 roku pod szyldem „Bardzkie Pierniki – Fabryka – Magdalena Topolanek” prowadzimy własną piernikarnię w Bardzie, w miejscu szczególnym, bo w kamienicy, w której jeszcze do 1942 roku, działała Fabryka Pierników Maxa Prause, a wcześniej Roberta Gerlicha -„Robert Gerlich’s Honigkuchenfabrik”. Dawną piernikarnię założył w 1842 roku ojciec Roberta, Joseph Gerlich.
Dziś w dawnej fabryce pierników znów unosi się aromat miodu i korzennych przypraw. Co więcej, relacje nawiązane z potomkami dawnych właścicieli fabryki, sprawiły, że powróciły tu także oryginalne receptury wypiekanych tu dawniej specjałów.Jesteśmy bardzo dumni, że właśnie w takim historycznym miejscu możemy ożywiać legendę o Bardzkich Piernikach - wpisując się w wielowiekową tradycję, odtwarzać dawne receptury, ale też nadawać tym wyjątkowym ciastkom i ciastom nowe, autorskie formy i smaki.
Joseph Gerlich (1816-1894) w wieku 26 lat, jako mistrz piernikarstwa, rozpoczyna swoją samodzielną działalność piernikarską w Bardzie. Jego zakład mieści się w warsztacie należącym do nieruchomości przy ul. Głównej 28 (dawniej Hauptstrasse 39). Sprzedaż wyrobów odbywa się na przykościelnych kramach, w czasie gdy do Barda przybywają pielgrzymki oraz przez objazdy okolicznych jarmarków i odpustów.
Joseph przenosi produkcję do nieruchomości pod adresem Ring 162 (dziś Rynek 4), gdzie zakłada pierwszą w Bardzie fabrykę pierników. Przy Hauptstrasse 39 nadal prowadzi sklep i restaurację z cukiernią.
Fabrykę Pierników dziedziczy syn Josepha, Robert Gerlich (1862-1943), ma wówczas 27 lat. Robert przeprowadza rewolucyjne zmiany w zakresie produkcji i jakości wyrobów, tworzy nowoczesne zasady zbytu i sprzedaży wysyłkowej, jako pierwszy w Bardzie pokrywa pierniki czekoladą, a drobne ciastka sprzedaje w atrakcyjnych opakowaniach promocyjnych.
Robert Gerlich przygotowuje projekt przebudowy fabryki pierników, niepozorny budynek z dwuspadowym dachem, zastąpi okazała, czterokondygnacyjna kamienica. W projekcie przebudowy przewidziano dwa pomieszczenia piekarnicze: w przyziemiu i na wysokim parterze (dziś pomieszczenia banku), ponadto w przyziemiu skład węgla i magazyn, na parterze pomieszczenie do pakowania wyrobów, na pierwszym piętrze od frontu mieszkanie dla rodziny właściciela, od podwórza kolejne magazyny, na drugim dodatkowe sypialnie.
Robert Gerlich, w wieku 57 lat, odstępuje Fabrykę Pierników swojemu siostrzeńcowi Maxowi Prause sobie wzorem ojca, pozostawia restaurację i kawiarnię przy ulicy Głównej. Max Prause (1891-1942) w wieku 28 lat, w lutym 1919 r., żeni się z Martha z domu Meissner, przejmuje część rodzinnej firmy i kontynuuje działalność pod marką Robert Gerlich's Honigkuchenfabrik, Inhaber Max Prause.
Fabryka pierników to także miejsce kształcenia dla młodych adeptów rzemiosła. Wśród uczniów, którzy przystępują do egzaminów w 1933 r. są dwaj synowie mistrza Maxa Prause, trzynastoletni Hans, który po wojnie będzie kontynuował piernikarską działalność w Ochtrup, w Niemczech i dziesięcioletni Max (junior).
W przedwojennym Bardzie (Wartha) oprócz Fabryki Pierników Maxa Prause cukierniczą działalność prowadzi jeszcze 6 innych zakładów: Piekarnia, Cukiernia i Piernikarnia Aloisa Hentschela, Kawiarnia Roberta Gerlicha, Piekarnia Franza Prause, Piekarnia i Kawiarnia Alder, Cukiernia, Kawiarnia i Fabryka Pierników Augusta Neumanna, Dom Klieeisen - Cukiernia. W mieście odbywają się parady piernikowe, z piernikową chatką i dziećmi występującymi w strojach Jasia i Małgosi.
Firma "Robert Gerlich's Honigkuchenfabrik, Inhaber Max Prause" obchodzi jubileusz 100 lat istnienia, z tej okazji Max Prause, aktualny właściciel, przygotowuje kilkustronicową mowę jubileuszową.
Hans Prause (1920-1968), który piernikarskiego rzemiosła uczył się w warsztacie ojca Maxa Prause w Bardzie i tu zdawał swoje pierwsze egzaminy, otwiera sklep, a później piekarnię w Ochtrup / Niemcy, gdzie kontynuuje działalność swoich przodków wypiekając bardzkie pierniki według starych receptur pod szyldem rodzinnej firmy Roberta Gerlicha i Maxa Prause.
Hans Prause świętuje w Ochtrup jubileusz 125-lecia firmy.
Margarete Prause (żona Hansa) przekazuje wiadomość o zakończeniu działalności firmy "Warthaer Pfefferküchlerei gegründet 1842 Hans Prause, füher: R. Gerlich's Honigkuchenfabrik Wartha, bez. Breslau, Hardinal-von-Galen-Straße 18, 4430 Ochtrup/Westf." Po śmierci Hansa piernikarską działalność przez kilka lat kontynuuje jego syn Gottfried, jednak ostatecznie decyduje się na zmianę profesji i rezygnuje z firmy.
1 sierpnia w dawnej Bardzkiej Fabryce Pierników otwiera swoją piernikarnię Magdalena Topolanek. Marka "Bardzkie Pierniki - Fabryka" znana wcześniej z jarmarków i internetu zyskuje swoją siedzibę. Pierniki powracają do Barda, a w kamienicy wzniesionej przez rodziny Gerlichów i Prause znów unosi się ich korzenny zapach.
Gottfried Prause, syn Hansa Prause i wnuk Maxa Prause po raz pierwszy odwiedza Bardo i Fabrykę Pierników swojego dziadka, aby razem z Magdaleną odtworzyć historyczne receptury Warthaer Pfefferkuchen (historycznych Bardzkich Pierników). W ten sposób możemy poznać dawne śląskie smaki Warthaer Bissen (Bardzkich Kęsów), Schokoladenkonfekt (Konfektów Czekoladowych), Fruchtecken (Rożków owocowych), czy Warthaer Bomben (Bardzkiej Bomby).
